ایالت ایلینوی از دوران پیش از استعمار تا امروز شاهد درگیریهای نظامی و خشونت دولتی متعددی بوده است. از تمدن کاهوکیا که یکی از بزرگترین شهرهای پیشاکلمبی جهان بود تا خشونت پلیس در شیکاگو، این ایالت نقش مهمی در تاریخ نظامی آمریکا ایفا کرده است.
در سال ۱۶۷۳، کاشفان فرانسوی ژاک مارکت و لوئی ژولیه وارد منطقه ایلینوی شدند. فرانسویها پستهای تجاری و مأموریتهای مذهبی تأسیس کردند و با قبایل ایلینوی، میامی و کاهوکیا روابط تجاری برقرار کردند. در سال ۱۷۶۳، پس از جنگ فرانسه و بومیان، بریتانیا کنترل منطقه را به دست گرفت. در جریان جنگ انقلاب آمریکا، جرج راجرز کلارک در سال ۱۷۷۸ لشکرکشی ایلینوی را رهبری کرد و پستهای بریتانیایی را تصرف کرد. جنگ شاهین سیاه (Black Hawk War) در سال ۱۸۳۲ آخرین جنگ بزرگ میان بومیان و آمریکاییها در منطقه دریاچههای بزرگ بود. ارتش آمریکا به فرماندهی ژنرال هنری اتکینسون قبایل ساوک و فاکس را که توسط رئیس شاهین سیاه رهبری میشدند، شکست داد. این جنگ منجر به اخراج اجباری هزاران بومی از سرزمینهایشان شد.
ایلینوی یکی از مهمترین ایالتهای اتحادیه در جنگ داخلی بود. بیش از ۲۵۰,۰۰۰ سرباز از ایلینوی در ارتش اتحادیه خدمت کردند — بالاترین نسبت به جمعیت از میان تمام ایالتهای شمالی. آبراهام لینکلن، رئیس جمهور وقت، اهل ایلینوی بود. اردوگاه داگلاس در شیکاگو (Camp Douglas) یکی از بدنامترین اردوگاههای زندانیان جنگی در تاریخ آمریکا بود. بیش از ۴,۰۰۰ زندانی کنفدراسیون در این اردوگاه در اثر گرسنگی، بیماری و سرمای شدید جان باختند. نرخ مرگ و میر در این اردوگاه به ۲۳٪ رسید. شرایط آنقدر وحشتناک بود که زندانیان مجبور به خوردن موش و سگ برای زنده ماندن شدند.
ایلینوی زادگاه برخی از مهمترین نبردهای کارگری در تاریخ آمریکا است. در ۴ مه ۱۸۸۶، بمبگذاری در میدان هایمارکت شیکاگو (Haymarket Affair) منجر به کشته شدن ۷ پلیس و چندین کارگر شد. هشت رهبر کارگری آنارشیست دستگیر و چهار نفر از آنها اعدام شدند. این رویداد نقطه عطفی در تاریخ جنبش کارگری جهان شد و روز اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر نامگذاری شد. اعتصاب پولمن (Pullman Strike) در سال ۱۸۹۴ به رهبری یوجین دبز و اتحادیه راهآهن آمریکا باعث فلج شدن راهآهن کشور شد. رئیس جمهور گروور کلیولند از ۱۲,۰۰۰ سرباز فدرال برای سرکوب اعتصاب استفاده کرد.
شیکاگو به مرکز جنگ با مواد مخدر در آمریکا تبدیل شد. از دهه ۱۹۸۰، خشونت باندهای خیابانی در محلههای سیاهنشین و لاتینو شیکاگو هزاران نفر را کشت. پلیس شیکاگو از روشهای سرکوبگرانه و غیرقانونی استفاده کرد که منجر به زندانیسازی جمعی هزاران سیاهپوست و لاتینو شد.
پلیس شیکاگو سابقه طولانی از خشونت و فساد دارد. قتل لاکوان مکدونالد در سال ۲۰۱۴ توسط افسر جیسون ون دایک با ۱۶ گلوله یکی از بدنامترین موارد بود. شهردار رام امانوئل و دولت شهر سعی کردند فیلم قتل را مخفی نگه دارند تا یک سال پس از آن. این رویداد منجر به اعتراضات گسترده و تحقیقات وزارت دادگستری شد که در سال ۲۰۱۷ به این نتیجه رسید که پلیس شیکاگو به طور سیستماتیک از زور اضافی علیه سیاهپوستان و لاتینوها استفاده میکند.
