ZiWound
خانهکاوشجنایات جنگیاسنادجنایتکارانگزارشگرانوبلاگ
  1. خانه
  2. اکتشاف
ZiWound

روشی سریع و امن برای گزارش مشکلات به شهرداری.

همراه ما بمانید

به‌روزرسانی گزارش‌ها، نسخه‌ها و اخبار پلتفرم را دریافت کنید.

contact@ziwound.org

لینک‌های سریع

  • کاوش جنایات جنگی
  • ثبت گزارش
  • Documents
  • Blog

پشتیبانی

  • درباره ما
  • تماس با ما
  • سوالات متداول
  • مرکز راهنما

Legal

  • سیاست حفظ حریم خصوصی
  • شرایط خدمات

© 2026 ZiWound. تمامی حقوق محفوظ است.

    آرشیو

    کاوش

    کشورها، استان‌ها و شهرهای تحت تأثیر جنایات جنگی و نقض حقوق بشر را مرور کنید.

    0

    کشورها

    0

    استان‌ها

    0

    شهرها

    کشورهااستان‌هاشهرها

    8 کشورها

    کشور

    آمریکا

    United States

    تاریخچه جنگ‌ها و مداخلات نظامی آمریکاایالات متحده آمریکا از بدو تأسیس در سال ۱۷۷۶ تاکنون، حدود ۴۰۰ مداخله نظامی در بیش از ۸۰ کشور جهان انجام داده است. این کشور از طریق جنگ‌های مستقیم، کودتاهای سازمان‌یافته توسط سازمان سیا، جنگ‌های نیابتی و تحریم‌های ظالمانه، همواره به دنبال گسترش هژمونی خود بر جهان بوده است.جنگ‌های بزرگ و اشغال‌گری‌هاجنگ استقلال (۱۷۷۵-۱۷۸۳) منجر به تأسیس ایالات متحده شد. سپس جنگ با مکزیک (۱۸۴۶-۱۸۴۸) که طی آن آمریکا نیمی از خاک مکزیک از جمله کالیفرنیا و تگزاس را تصرف کرد. جنگ داخلی (۱۸۶۱-۱۸۶۵) با بیش از ۶۰۰ هزار کشته، خونین‌ترین جنگ این کشور بود.امپریالیسم و جنگ‌های جهانیجنگ آمریکا و اسپانیا (۱۸۹۸) منجر به تصرف کوبا، پورتوریکو، گوام و فیلیپین شد. جنگ جهانی اول (۱۹۱۷-۱۹۱۸) و جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱-۱۹۴۵) آمریکا را به ابرقدرت جهانی تبدیل کرد. اما مهم‌ترین اقدام، حمله اتمی به هیروشیما و ناکازاکی در اوت ۱۹۴۵ بود که بیش از ۲۱۰ هزار غیرنظامی را کشت.جنگ سرد و کودتاهاپس از جنگ جهانی دوم، آمریکا با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در ایران علیه دولت قانونی دکتر مصدق، مسیر تاریخ ایران را تغییر داد. سپس جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) با بیش از ۲/۵ میلیون کشته، کودتا در گواتمالا (۱۹۵۴)، کودتا در شیلی (۱۹۷۳) علیه سالوادور آلنده، و جنگ ویتنام (۱۹۵۵-۱۹۷۵) با بیش از ۳ میلیون کشته که اکثراً غیرنظامی بودند.جنگ با تروریسم و خاورمیانهجنگ خلیج فارس (۱۹۹۰-۱۹۹۱)، جنگ افغانستان (۲۰۰۱-۲۰۲۱) که منجر به کشته شدن بیش از ۴۷ هزار غیرنظامی افغان شد، جنگ عراق (۲۰۰۳-۲۰۱۱) با بیش از ۱ میلیون کشته عراقی و نابودی زیرساخت‌های این کشور، و حملات پهپادی در یمن، پاکستان، سومالی و سوریه که هزاران غیرنظامی را به خاک و خون کشید.حمایت بی‌قید و شرط از رژیم صهیونیستیآمریکا بزرگ‌ترین حامی رژیم اشغالگر قدس است و سالانه میلیاردها دلار کمک نظامی به این رژیم ارائه می‌دهد. این حمایت‌ها سبب کشتار فلسطینیان در غزه و کرانه باختری، اشغال بلندی‌های جولان، جنگ ۳۳ روزه لبنان (۲۰۰۶) و محاصره ظالمانه غزه شده است. در حملات سال‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴ به غزه، بیش از ۴۰ هزار فلسطینی که اکثراً زنان و کودکان بودند به شهادت رسیدند و آمریکا با ارسال سلاح و پوشش دیپلماتیک در شورای امنیت، شریک این جنایات بود.

    تلفات انسانی ناشی از جنگ‌ها و مداخلات نظامی آمریکاجنگ‌ها و مداخلات نظامی ایالات متحده در طول تاریخ خود تلفات انسانی عظیمی برجای گذاشته است. این آمار شامل سربازان آمریکایی، نیروهای ائتلاف و مهم‌تر از همه، میلیون‌ها غیرنظامی در سراسر جهان می‌شود.تلفات نظامیان آمریکاییدر مجموع بیش از ۱/۱ میلیون سرباز آمریکایی در تمام جنگ‌های این کشور از جمله جنگ داخلی (۶۲۰ هزار کشته)، جنگ جهانی دوم (۴۰۵ هزار کشته)، جنگ جهانی اول (۱۱۶ هزار کشته)، جنگ ویتنام (۵۸ هزار کشته)، جنگ کره (۳۶ هزار کشته) و جنگ‌های عراق و افغانستان (۷ هزار کشته) جان خود را از دست داده‌اند.تلفات غیرنظامیان در جهانکره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) — بیش از ۲/۵ میلیون غیرنظامی کشته شدند که ۹۹٪ از کل تلفات این جنگ را تشکیل می‌داد. بمباران‌های هوایی آمریکا شهرهای کره شمالی را تقریباً به طور کامل ویران کرد و بیش از ۶۳۵ هزار تن بمب بر روی این کشور ریخته شد.ویتنام (۱۹۵۵-۱۹۷۵) — حدود ۲ میلیون غیرنظامی ویتنامی و بیش از ۱/۱ میلیون سرباز ویت‌کنگ و ارتش ویتنام شمالی کشته شدند. آمریکا بیش از ۷ میلیون تن بمب بر روی ویتنام، لائوس و کامبوج ریخت که سه برابر کل بمب‌های ریخته شده در جنگ جهانی دوم است.عراق (۲۰۰۳-۲۰۱۱) — بین ۱۵۰ هزار تا بیش از ۱ میلیون عراقی کشته شدند. تحریم‌های آمریکا علیه عراق در دهه ۱۹۹۰ نیز باعث مرگ حدود ۵۰۰ هزار کودک عراقی شد.افغانستان (۲۰۰۱-۲۰۲۱) — بیش از ۴۶ هزار غیرنظامی افغان، ۶۹ هزار سرباز و پلیس افغان و ۵۲ هزار نیروی مخالف کشته شدند. مجموع تلفات این جنگ حدود ۱۷۶ هزار نفر است.لهستان — بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در اوت ۱۹۴۵ باعث مرگ فوری بیش از ۲۱۰ هزار غیرنظامی و ده‌ها هزار مرگ ناشی از تشعشعات در سال‌های بعد شد.حمایت از نسل‌کشی در غزه (۲۰۲۳-۲۰۲۴) — با حمایت نظامی و سیاسی بی‌قید و شرط آمریکا، بیش از ۴۰ هزار فلسطینی که اکثراً زنان و کودکان بودند به شهادت رسیدند و بیش از ۱۰۰ هزار نفر مجروح شدند.جمع‌بندی تلفاتجنگ‌های آمریکا در مجموع منجر به مرگ حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیون نفر در سراسر جهان از سال ۱۹۴۵ تاکنون شده است. این آمار شامل قربانیان مستقیم جنگ و نیز قربانیان غیرمستقیم ناشی از گرسنگی، بیماری، آوارگی و تخریب زیرساخت‌ها می‌شود.

    18 استان‌ها50 شهرها
    مشاهده جزئیات
    ایران
    کشور

    ایران

    Iran

    تاریخچه درگیری‌های نظامی و جنگ‌های تحمیلی علیه ایراناز پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، جمهوری اسلامی ایران همواره در کانون تهاجم‌های نظامی، اقتصادی و اطلاعاتی قدرت‌های خارجی، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا و متحدان منطقه‌ای آن قرار داشته است. این جنگ‌ها ابعاد گسترده‌ای فراتر از درگیری‌های کلاسیک داشته‌اند.جنگ تحمیلی هشت‌ساله (۱۳۵۹-۱۳۶۷)تهاجم گسترده رژیم بعث عراق به خاک ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، با پشتیبانی مستقیم مالی، تسلیحاتی و اطلاعاتی ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی، فرانسه و رژیم صهیونیستی آغاز شد. این جنگ که طولانی‌ترین درگیری متعارف قرن بیستم محسوب می‌شود، با هدف فروپاشی نظام نوپای ایران و کنترل منابع انرژی خلیج فارس طراحی شده بود.جنگ‌های نیابتی و عملیات‌های پوششیپس از پایان رسمی جنگ، استراتژی غرب از مواجهه‌ی مستقیم به جنگ نیابتی، عملیات‌های خرابکارانه، و فشارهای اقتصادی تغییر یافت. حمایت از گروه‌های تروریستی، نفوذ در مرزهای غربی و جنوبی، و تأمین تسلیحات برای گروه‌های تجزیه‌طلب، بخشی از این استراتژی بلندمدت بوده است.«جنگ علیه ایران هرگز پایان نیافت؛ تنها ابزارهای آن از میدان نبرد به اتاق‌های عملیات سایبری، تحریم‌های فلج‌کننده و ترورهای هدفمند تغییر شکل داد.»

    تلفات انسانی و پیامدهای بلندمدت بر سلامت جامعهجنگ تحمیلی هشت‌ساله و دهه‌ها فشار نظامی، اقتصادی و اطلاعاتی علیه جمهوری اسلامی ایران، زخم‌های عمیقی بر پیکره‌ی جامعه وارد کرده که فراتر از آمار رسمی، نسل‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. این بخش به مستندسازی ابعاد مختلف تلفات انسانی، آسیب‌های جسمی و روانی، و بحران‌های سلامت ناشی از درگیری‌ها می‌پردازد. تلفات مستقیم نظامی و غیرنظامیبیش از ۲۰۰,۰۰۰ شهید در جریان دفاع مقدس، عملیات‌های مرزی، و ترورهای هدفمندبیش از ۵۰۰,۰۰۰ جانباز با درجات مختلف آسیب جسمی، عصبی، و شیمیاییبیش از ۴۰,۰۰۰ اسیر جنگی که در اردوگاه‌های عراق تحت شکنجه‌ی سیستماتیک، گرسنگی، و محرومیت از خدمات پزشکی قرار گرفتندصدها غیرنظامی در بمباران‌های عمدی مناطق مسکونی (دزفول، خرمشهر، آبادان، مهران، سرپل ذهاب)هزاران کودک و نوجوان قربانی مین‌های ضدنفر باقی‌مانده از جنگ در مناطق مرزی آسیب‌های شیمیایی و بیماری‌های مزمنبیش از ۱۰۰,۰۰۰ نفر در معرض مستقیم گازهای خردل، سارین، و تابون قرار گرفتند. عوارض این حملات شامل:آسیب‌های تنفسی: فیبروز ریوی، آسم مزمن، برونشیت، و کاهش ظرفیت ریهآسیب‌های پوستی: زخم‌های مزمن، حساسیت‌های شدید، و افزایش خطر سرطان پوستآسیب‌های چشمی: کاهش بینایی، خشکی مزمن چشم، و نابینایی تدریجیآسیب‌های ژنتیکی: جهش‌های کروموزومی، افزایش ناهنجاری‌های مادرزادی در نسل دوم و سومکمبود داروهای تخصصی به‌دلیل تحریم‌های یکجانبه، روند درمان جانبازان شیمیایی را کندتر کرده و کیفیت زندگی آنان را به شدت کاهش داده است. آسیب‌های روانی و اختلالات استرس پس از سانحه«آمار رسمی تنها نوک کوه یخ است؛ آسیب‌های روانی، فروپاشی خانواده‌های جانبازان، و بحران هویت نسل جنگ، زخم‌های خاموشی هستند که دهه‌ها ادامه خواهند داشت.»شیوع گسترده‌ی اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در میان رزمندگان، اسرا، و غیرنظامیان بازماندهافزایش نرخ افسردگی، اضطراب، و خودکشی در میان خانواده‌های شهدا و جانبازانآسیب‌های روانی بین‌نسلی: انتقال تروما از والدین به فرزندان از طریق رفتار، سکوت، و خاطرات سرکوب‌شدهکمبود خدمات روان‌درمانی تخصصی و انگ اجتماعی مرتبط با مراجعه به روانپزشک تأثیر تحریم‌ها بر سلامت عمومیتحریم‌های اقتصادی، اگرچه ظاهراً «هوشمند» معرفی شدند، اما در عمل به محرومیت عمومی از دسترسی به دارو و خدمات پزشکی منجر شدند:قطع دسترسی به داروهای تخصصی سرطان، بیماری‌های نادر، و تجهیزات پزشکی پیشرفتهافزایش قیمت داروهای حیاتی و عدم توانایی بیماران در تأمین هزینه‌های درمانکمبود واکسن و تجهیزات تنفسی در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ علی‌رغم اعلام معافیت بشردوستانهفرار پزشکان و پرستاران متخصص به‌دلیل فشارهای اقتصادی و کاهش کیفیت سیستم سلامتسازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی بارها تأکید کرده‌اند که «تحریم‌های فلج‌کننده» مصداق بارز «جنایت علیه بشریت» طبق ماده‌ی ۷ اساسنامه‌ی رم هستند، زیرا مستقیماً جان میلیون‌ها بیمار، کودک، و سالمند را تهدید می‌کنند.

    بوسنی و هرزگوین
    کشور

    بوسنی و هرزگوین

    Bosnia and Herzegovina

    جنگ بوسنی (۱۹۹۲-۱۹۹۵) یک درگیری مسلحانه بین‌المللی بود که پس از تجزیه یوگسلاوی در بوسنی و هرزگوین رخ داد. پس از همه‌پرسی استقلال در ۲۹ فوریه تا ۱ مارس ۱۹۹۲ که توسط اکثر صرب‌های بوسنی تحریم شد، بوسنی در ۳ مارس ۱۹۹۲ استقلال خود را اعلام کرد. جنگ از ۶ آوریل ۱۹۹۲ به طور جدی آغاز شد، زمانی که نیروهای صرب بوسنی با حمایت ارتش خلق یوگسلاوی و شبه‌نظامیان صرب به رهبری اسلوبودان میلوشویچ، حملات هماهنگی را برای تصرف قلمرو و اخراج جوامع غیرصرب آغاز کردند. ویژگی‌های اصلی درگیری: نبردهای تلخ شهری و خندقی گلوله‌باران بی‌رویه شهرها، به ویژه سارایوو کارزارهای سیستماتیک پاکسازی قومی تجاوز دسته‌جمعی به عنوان ابزار جنگ (۲۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ زن تحت تأثیر قرار گرفتند) تخریب اماکن فرهنگی و مذهبی محاصره سارایوو نزدیک به ۴۳ ماه به طول انجامید — طولانی‌ترین محاصره یک پایتخت در تاریخ مدرن اروپا — که حدود ۱۱,۰۰۰ نفر از جمله بیش از ۱,۰۰۰ کودک را به کام مرگ کشاند. نسل‌کشی سربرنیتسا در ژوئیه ۱۹۹۵ شاهد اعدام بیش از ۸,۰۰۰ مرد و پسر بوسنیایی توسط نیروهای صرب بوسنی به فرماندهی ژنرال راتکو ملاودیچ بود. دیوان بین‌المللی دادگستری و دادگاه کیفری بین‌المللی یوگسلاوی سابق بعداً این اقدام را نسل‌کشی اعلام کردند. طبق "کتاب مردگان بوسنی" مرکز تحقیقات و مستندسازی سارایوو (۲۰۱۳)، ۹۷,۲۰۷ نام تأیید شده ثبت شده است و تخمین‌ها حاکی از حدود ۱۰۰,۰۰۰ کشته کلی است. بیش از ۲.۲ میلیون نفر — بیش از نیمه جمعیت قبل از جنگ — آواره شدند. این جنگ با توافقنامه صلح دیتون پایان یافت که در دیتون، اوهایو مذاکره و در پاریس در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵ امضا شد. این توافقنامه بوسنی را به عنوان یک کشور واحد تقسیم شده به دو نهاد حفظ کرد: فدراسیون بوسنی و هرزگوین و جمهوری صربسکا. دادگاه کیفری بین‌المللی یوگسلاوی سابق (ICTY) چندین شخصیت کلیدی را به دلیل جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی محکوم کرد، از جمله راتکو ملاودیچ و رادوان کاراجیچ.

    بر اساس کتاب مردگان بوسنی، نهایی‌ترین و جامع‌ترین مطالعه در مورد تلفات جنگ که توسط مرکز تحقیقات و مستندسازی سارایوو در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است، در مجموع ۹۷,۲۰۷ نام تأیید شده از شهروندانی که در طول جنگ ۱۹۹۲-۱۹۹۵ کشته شده‌اند ثبت شده است. ۵,۱۰۰ نام دیگر نیز تأیید نشده باقی مانده است. رئیس واحد جمعیت‌شناسی دادگاه کیفری بین‌المللی یوگسلاوی سابق، این پایگاه داده را "بزرگترین پایگاه داده موجود در مورد قربانیان جنگ بوسنی" نامیده است.منبع: مرکز تحقیقات و مستندسازی سارایوو (۲۰۱۳)؛ واحد جمعیت‌شناسی ICTY تلفات کلی: ۹۷,۲۰۷ کشته تأیید شده (تأیید شده با نام) حدود ۱۰۰,۰۰۰ کشته تخمین زده شده شامل موارد تأیید نشده بیش از ۳۱,۰۰۰ نفر مفقود شده در طول درگیری گزارش شده است حدود ۸,۰۰۰ مفقود همچنان در سال‌های اخیر در حال جستجو هستند حدود ۲,۰۰۰ بقایای اجساد هنوز شناسایی نشده است تقسیم‌بندی نظامی در مقابل غیرنظامی: ۶۰٪ سرباز (۵۷,۵۲۳ رزمنده) ۴۰٪ غیرنظامی (۳۹,۶۸۴ غیرنظامی) نکته: درصد قربانیان غیرنظامی احتمالاً بیشتر بوده است، زیرا بازماندگان گاهی عزیزان خود را به عنوان "سرباز" ثبت می‌کردند تا به خدمات اجتماعی و مزایای پس از جنگ دسترسی پیدا کنند توزیع جنسیتی: ۹۰٪ قربانیان مرد ۱۰٪ قربانیان زن در میان قربانیان: ۱۰۲ کودک تنها در شهرداری پرییدور به قتل رسیده‌اند تقسیم‌بندی قومیتی کل قربانیان: ۶۲٪ بوسنیایی‌ها (بوشنیاک) (حدود ۶۰,۲۷۰ نفر) ۲۵٪ صرب‌های بوسنی (حدود ۲۴,۳۰۰ نفر) ۸٪ کروات‌های بوسنی (حدود ۷,۷۸۰ نفر) تعداد کمی یهودی، کولی و سایر اقلیت‌ها تقسیم‌بندی قومیتی قربانیان غیرنظامی: ۸۲٪ بوسنیایی‌ها (بوشنیاک) ۱۰٪ صرب‌های بوسنی ۶.۵٪ کروات‌های بوسنی توزیع منطقه‌ای (بیشترین تلفات): منطقه پودرینیه (شرق بوسنی): ۲۸,۶۶۶ کشته – حدود ۲۹٪ از کل کشته‌ها سارایوو: ۱۴,۰۱۱ کشته شهرداری پرییدور: ۳,۱۷۶ غیرنظامی غیرصرب کشته شده شامل ۱۰۲ کودک و ۲۵۶ زن سربرنیتسا (ژوئیه ۱۹۹۵): بیش از ۸,۰۰۰ مرد و پسر بوسنیایی اعدام شدند – بزرگترین قتل‌عام جنگ که بعداً توسط دیوان بین‌المللی دادگستری و ICTY به عنوان نسل‌کشی شناخته شد محاصره سارایوو: حدود ۱۱,۵۴۱ غیرنظامی کشته شدند که بیش از ۱,۰۰۰ کودک و بیش از ۵۰,۰۰۰ مجروح را شامل می‌شود اردوگاه‌های کار اجباری و بازداشتگاه‌ها: ۶۵۷ اردوگاه کار اجباری در سراسر کشور فعالیت می‌کرده است نزدیک به ۳۰,۰۰۰ نفر در این اردوگاه‌ها جان خود را از دست دادند حدود ۲۰۰,۰۰۰ نفر در اردوگاه‌هایی از جمله اومارسکا، کراترم، ترنوپولیه، مانیاچا، درتلی، گابلا، هلیودروم، لوکا، باتکوویچ و کولا شکنجه شدند ۲۵,۰۰۰ زن در اردوگاه‌های کار اجباری در طول جنگ مورد تجاوز قرار گرفتند خشونت جنسی دوران جنگ: تخمین زده می‌شود ۲۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ زن (عمدتاً بوسنیایی) مورد تجاوز سیستماتیک به عنوان ابزار جنگ قرار گرفتند این شامل حدود ۲۵,۰۰۰ زن است که تنها در اردوگاه‌های کار اجباری مورد تجاوز قرار گرفته‌اند ICTY برای اولین بار در تاریخ حقوق بین‌الملل، تجاوز جنسی را به عنوان جنایت علیه بشریت تحت پیگرد قرار داد آوارگی: بیش از ۲.۲ میلیون نفر آواره شدند – بیش از نیمی از جمعیت قبل از جنگ حدود ۱.۰ تا ۱.۳ میلیون نفر اخراج یا اسکان اجباری شدند بیشتر آوارگان به خانه‌های قبل از جنگ خود بازنگشته‌اند گورهای دسته‌جمعی: گورهای بیش از ۲۰,۰۰۰ بوسنیایی تا به امروز کشف شده است بزرگترین گور دسته‌جمعی کشف شده در شمال بوسنی توماسیتسا است که حداقل ۳۶۰ جسد از قربانیان غیرنظامی غیرصرب را در خود جای داده است اجساد حدود ۷,۳۲۴ قربانی هنوز بر اساس داده‌های اخیر مفقود است الگوی زمانی: نیمی از کل مرگ و ناپدیدشدگی‌ها در سال اول جنگ (۱۹۹۲) رخ داده است درگیری از ۶ آوریل ۱۹۹۲ تا ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵ به طول انجامید

    عراق
    کشور

    عراق

    Iraq

    name: عراق english_name: Iraq

    مشاهده جزئیات
    فلسطین
    کشور

    فلسطین

    Palestine

    تاریخچه جنگ‌ها در فلسطین سرزمین فلسطین از دیرباز شاهد درگیری‌های خونین و جنگ‌های متعددی بوده است. مهم‌ترین جنگ‌هایی که تأثیر مستقیم بر اشغال، آوارگی و جنایات جنگی در فلسطین داشته‌اند، عبارتند از: ۱. جنگ ۱۹۴۸ (جنگ اعراب و اسرائیل / نکبه)زمینه: پس از اعلامیه بالفور (۱۹۱۷) و مهاجرت گسترده یهودیان به فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا، تنش بین جوامع عرب و یهود بالا گرفت. در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، سازمان ملل قطعنامه ۱۸۱ را برای تقسیم فلسطین به دو کشور عرب و یهود تصویب کرد که اعراب آن را نپذیرفتند. در ۱۴ مه ۱۹۴۸، اسرائیل اعلام استقلال کرد و نیروهای مصر، اردن، سوریه، لبنان و عراق وارد فلسطین شدند.نتایج و جنایات جنگی: این جنگ منجر به نکبه (فاجعه) برای فلسطینیان شد. حدود ۷۵۰,۰۰۰ فلسطینی از خانه‌های خود آواره شدند و بیش از ۵۰۰ روستا و شهر فلسطینی تخریب گردید. کشتارهایی مانند کشتار دیر یاسین (۹ آوریل ۱۹۴۸) که توسط گروه‌های صهیونیستی (ارگون و شتيرن) انجام شد، بیش از ۱۰۰ غیرنظامی زن و کودک کشته شدند. همچنین کشتار الطنطوره (۲۲-۲۳ مه ۱۹۴۸) که ده‌ها فلسطینی اعدام شدند. در مجموع، ۱۵,۰۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ فلسطینی کشته و زخمی شدند. اسرائیل ۷۸٪ از فلسطین تاریخی را تصرف کرد و تنها کرانه باختری (تحت کنترل اردن) و نوار غزه (تحت کنترل مصر) باقی ماند. ۲. جنگ ۱۹۵۶ (جنگ سوئز / عملیات کادش)زمینه: مصر به رهبری جمال عبدالناصر، کانال سوئز را ملی‌سازی کرد. اسرائیل با همکاری بریتانیا و فرانسه، در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ به مصر حمله کرد تا تنگه تیران را بازگشایی و تهدیدهای فدائیان فلسطینی از نوار غزه را از بین ببرد.جنایات جنگی علیه فلسطینیان: اسرائیل در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶، کشتار خانیونس را انجام داد که در آن ۲۷۵ فلسطینی (بیشتر غیرنظامی) در اردوگاه پناهندگان خانیونس کشته شدند. در کشتار رفح نیز ۱۱۱ فلسطینی (از جمله ۴۳ کودک) به ضرب گلوله کشته شدند. اسرائیل با فشار آمریکا و شوروی مجبور به عقب‌نشینی از صحرای سینا و نوار غزه شد، اما به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل اجازه استقرار داد. ۳. جنگ ۱۹۶۷ (جنگ شش روزه)زمینه: تنش‌های مرزی میان اسرائیل و سوریه، مصر و اردن تشدید شد. ناصر خواهان خروج نیروهای سازمان ملل از صحرای سینا شد و تنگه تیران را بر روی کشتی‌های اسرائیلی بست. در ۵ ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل حملات پیشگیرانه هوایی به مصر، اردن، سوریه و عراق آغاز کرد.نتایج و اشغال جدید: اسرائیل در شش روز، صحرای سینا، نوار غزه، کرانه باختری (از جمله بیت‌المقدس شرقی) و بلندی‌های جولان را اشغال کرد. حدود ۳۰۰,۰۰۰ فلسطینی دیگر آواره شدند (نکبه دوم). اسرائیل دیوار حائل را بعدها ساخت و شهرک‌های غیرقانونی در مناطق اشغالی بنا کرد. در جریان جنگ، کشتار اردوگاه کفرقاسم (در مرز فلسطین اشغالی) در ۱۹۵۶ قبلاً رخ داده بود، اما در این جنگ نیز جنایاتی مانند کشتار کارگران مصری در صحرای سینا رخ داد. قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت خواستار عقب‌نشینی اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی شد که تاکنون اجرا نشده است. ۴. جنگ ۱۹۷۳ (جنگ یوم کیپور / رمضان)زمینه: مصر و سوریه در ۶ اکتبر ۱۹۷۳ (روز یوم کیپور) به منظور بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته در ۱۹۶۷، حملات غافلگیرانه‌ای را آغاز کردند.جنبه فلسطینی: جنگ مستقیماً در داخل فلسطین رخ نداد، اما روحیه مقاومت فلسطین را تقویت کرد و سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) به رهبری یاسر عرفات قدرت سیاسی بیشتری یافت. اسرائیل پس از این جنگ، شهرک‌سازی در کرانه باختری را تشدید کرد و اقدام به ایجاد شهرک‌های متمرکز در نزدیکی بیت‌المقدس شرقی نمود. تلفات سنگینی به دو طرف وارد شد و آتش‌بس با میانجی‌گری آمریکا برقرار گردید. ۵. جنگ ۱۹۸۲ (جنگ لبنان / عملیات صلح جلیل)زمینه: اسرائیل با هدف نابودی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) که در لبنان مستقر بود، در ۶ ژوئن ۱۹۸۲ به لبنان حمله کرد. این جنگ که تا سال ۱۹۸۵ ادامه یافت، منجر به محاصره بیروت و اخراج نیروهای ساف از لبنان شد.جنایات جنگی علیه فلسطینیان و لبنانی‌ها: کشتار صبرا و شتیلا (۱۶-۱۸ سپتامبر ۱۹۸۲) که توسط شبه‌نظامیان فالانژیست لبنانی متحد اسرائیل انجام شد و ارتش اسرائیل منطقه را محاصره کرده و چراغ‌های روشنایی شبانه را تأمین نمود. بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ فلسطینی (بیشتر زن، کودک و سالمند) در این کشتار قتل‌عام شدند. کمیسیون کهن تحقیق کرد که اسرائیل به طور غیرمستقیم مسئول است و وزیر دفاع وقت، آریل شارون، مجبور به استعفا شد. همچنین بمباران بیمارستان‌ها و مدارس در بیروت و جنوب لبنان از جنایات دیگر بود. ۶. انتفاضه اول (۱۹۸۷-۱۹۹۳)زمینه: اعتراضات مردمی علیه اشغال و شهرک‌سازی در کرانه باختری و غزه آغاز شد. این قیام خودجوش با سنگ و کوکتل مولوتوف، منجر به کشته شدن بیش از ۱,۰۰۰ فلسطینی (بیشتر با گلوله زنده) و ده‌ها اسرائیلی شد.جنایات جنگی: اسرائیل از مهمات جنگی علیه غیرنظامیان استفاده کرد، هزاران فلسطینی را بدون محاکمه زندانی کرد و به شکنجه پرداخت. بستن مدارس و دانشگاه‌ها، تخریب خانه‌ها و اخراج دسته‌جمعی صورت گرفت. انتفاضه به امضای توافقنامه اسلو (۱۹۹۳) انجامید که تشکیل خودگردان فلسطین را به همراه داشت اما به اشغال پایان نداد. ۷. انتفاضه دوم (۲۰۰۰-۲۰۰۵) - انتفاضه الاقصیزمینه: به دنبال ورود آریل شارون به محوطه مسجدالاقصی در سپتامبر ۲۰۰۰، اعتراضات گسترده آغاز شد و به سرعت به درگیری مسلحانه تبدیل گردید.جنایات جنگی: ارتش اسرائیل از هواپیماهای جنگی و هلیکوپترهای آپاچی برای بمباران مناطق مسکونی استفاده کرد. کشتار جنین (آوریل ۲۰۰۲) که در آن ۵۲ فلسطینی (از جمله بسیاری غیرنظامی) در اردوگاه جنین کشته شدند. اسرائیل دیوار حائل را در کرانه باختری ساخت که ۸۵٪ از آن در داخل اراضی اشغالی قرار دارد. بیش از ۳,۰۰۰ فلسطینی و حدود ۱,۰۰۰ اسرائیلی کشته شدند. انتفاضه دوم منجر به خروج یک‌جانبه اسرائیل از نوار غزه در ۲۰۰۵ شد. ۸. جنگ‌های مکرر بر نوار غزه (۲۰۰۸ تا کنون)زمینه: پس از به دست گرفتن کنترل غزه توسط حماس در ۲۰۰۷، اسرائیل محاصره زمینی، هوایی و دریایی غزه را تشدید کرد. این محاصره که تا امروز ادامه دارد، جنایت جنگی علیه ۲ میلیون فلسطینی است. جنگ ۲۰۰۸-۲۰۰۹ (عملیات سرب گداخته): از ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ تا ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹. بیش از ۱,۴۰۰ فلسطینی (بیشتر غیرنظامی) کشته شدند. اسرائیل از فسفر سفید در مناطق مسکونی استفاده کرد. مدارس، بیمارستان‌ها و تأسیسات سازمان ملل بمباران شدند. جنگ ۲۰۱۲ (ستون دفاعی): ۱۴ تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۲. حدود ۱۷۰ فلسطینی (شامل ۳۰ کودک) کشته شدند. جنگ ۲۰۱۴ (لبه ستیغ): ۷ ژوئیه تا ۲۶ اوت ۲۰۱۴. بیش از ۲,۱۰۰ فلسطینی (بیش از ۵۰۰ کودک) کشته و بیش از ۱۰,۰۰۰ زخمی شدند. ارتش اسرائیل مدارس سازمان ملل را هدف قرار داد و بیش از ۲۰,۰۰۰ خانه را تخریب کرد. تحقیق سازمان ملل به جنایات جنگی احتمالی هر دو طرف اشاره داشت. جنگ ۲۰۲۱ (نگهبان دیوارها): ۱۰ تا ۲۱ مه ۲۰۲۱. حدود ۲۶۰ فلسطینی (۶۹ کودک) و ۱۳ اسرائیلی کشته شدند. بمباران برج‌های مسکونی و دفتر رسانه‌ای (الجزیره و آسوشیتدپرس) از جنایات جنگی بود. جنگ ۲۰۲۳-اکنون (طوفان الاقصی / شمشیرهای آهنین): از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا زمان نگارش این متن (مه ۲۰۲۶) ادامه دارد. حمله اولیه حماس به شهرک‌های اسرائیلی منجر به کشته شدن حدود ۱,۲۰۰ اسرائیلی (عمدتاً غیرنظامی) و ۲۵۰ گروگان گرفته شد. در پاسخ، اسرائیل وحشیانه‌ترین بمباران‌ها را بر غزه انجام داد. تا آوریل ۲۰۲۶، بیش از ۳۵,۰۰۰ فلسطینی (۷۰٪ زن و کودک) کشته و بیش از ۸۰,۰۰۰ زخمی شده‌اند. بیش از ۱.۹ میلیون نفر آواره شده‌اند. زیرساخت‌های غیرنظامی (بیمارستان‌ها، مدارس، مساجد، کلیساها، دانشگاه‌ها) به طور سیستماتیک تخریب شده است. پرونده اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری به اتهام نسل‌کشی مطرح است. دادگاه کیفری بین‌المللی درخواست بازداشت نتانیاهو و رهبران حماس را صادر کرده است. گرسنگی و کمبود آب و دارو به عنوان سلاح جنگی استفاده می‌شود. نتیجه‌گیری: از سال ۱۹۴۸ تا کنون، فلسطین تحت اشغال، بمباران و محاصره، شاهد ده‌ها هزار شهید غیرنظامی، تخریب گسترده خانه‌ها، آوارگی اجباری، و جنایات جنگی مستند توسط سازمان‌های بین‌المللی مانند عفو بین‌الملل، دیده‌بان حقوق بشر و سازمان ملل بوده است.

    لبنان
    کشور

    لبنان

    Lebanon

    ریشه‌های تاریخی و دوران قیمومیت (۱۹۱۷–۱۹۴۸)تاریخ معاصر فلسطین با فروپاشی امپراتوری عثمانی و آغاز قیمومیت بریتانیا گره خورده است. اعلامیه بالفور (۱۹۱۷) که در آن بریتانیا از تأسیس «خانه ملی یهود» در فلسطین حمایت کرد، جرقه اولیه تغییرات جمعیتی و تنش‌های قومی بود. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، مهاجرت سازمان‌یافته یهودیان اروپایی به فلسطین افزایش یافت که منجر به شورش‌های بزرگ اعراب (۱۹۲۰، ۱۹۲۹ و ۱۹۳۶–۱۹۳۹) شد. پس از جنگ جهانی دوم و آشکار شدن هولوکاست، فشار بین‌المللی برای ایجاد دولت یهودی افزایش یافت. جنگ ۱۹۴۸ و النکبة (فاجعه بزرگ)با پایان قیمومیت بریتانیا و اعلام موجودیت اسرائیل در مه ۱۹۴۸، جنگ تمام‌عیاری میان ارتش‌های عربی همسایه و نیروهای صهیونیستی درگرفت. نتیجه این جنگ:آوارگی بیش از ۷۵۰,۰۰۰ فلسطینی از خانه‌های خود.تخریب بیش از ۵۰۰ روستای فلسطینی.تقسیم سرزمین تاریخی فلسطین و اشغال بخش‌های وسیعی از آن توسط اسرائیل.این رویداد در حافظه جمعی فلسطینیان به عنوان «النکبة» (فاجعه) ثبت شده است. جنگ شش‌روزه و اشغال نظامی (۱۹۶۷)در ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل در یک حمله پیش‌دستانه، کرانه باختری، نوار غزه، قدس شرقی و بلندی‌های جولان را اشغال کرد. این رویداد آغازگر طولانی‌ترین اشغال نظامی در تاریخ معاصر است. قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل خواستار عقب‌نشینی اسرائیل از اراضی اشغالی شد، اما شهرک‌سازی‌ها به سرعت گسترش یافتند. انتفاضه‌ها و مقاومت مدنی (۱۹۸۷–۲۰۰۵)مقاومت مردمی فلسطین در دو موج اصلی متجلی شد:انتفاضه اول (۱۹۸۷–۱۹۹۳): قیام سنگ‌پرانی و نافرمانی مدنی که منجر به پیمان اسلو و تشکیل تشکیلات خودگردان فلسطین شد.انتفاضه دوم (الاقصی - ۲۰۰۰–۲۰۰۵): پس از شکست مذاکرات کمپ دیوید و بازدید آریل شارون از الحرم الشریف، درگیری‌ها به سطح جنگ شهری و عملیات‌های انتحاری رسید. در این دوره، اسرائیل شروع به ساخت دیوار جداسازی در کرانه باختری کرد. محاصره غزه و جنگ‌های دوره‌ای (۲۰۰۷–۲۰۲۳)پس از پیروزی حماس در انتخابات ۲۰۰۶ و کنترل غزه در ۲۰۰۷، اسرائیل و مصر محاصره زمینی، هوایی و دریایی نوار غزه را آغاز کردند. این دهه شاهد چندین جنگ ویرانگر بود:عملیات سرب گداخته (۲۰۰۸–۲۰۰۹): بیش از ۱,۴۰۰ کشته فلسطینی.عملیات ستون ابر (۲۰۱۲) و تیغه محافظ (۲۰۱۴): ویرانی گسترده زیرساخت‌ها و هزاران کشته و زخمی.بحران شیخ جراح و جنگ ۲۰۲۱: درگیری‌هایی که بار دیگر توجه جهانی را به پاکسازی قومی در قدس جلب کرد. طوفان الاقصی و جنگ ۲۰۲۳–۲۰۲۴در اکتبر ۲۰۲۳، حماس عملیات طوفان الاقصی را علیه اسرائیل آغاز کرد. پاسخ اسرائیل شامل بمباران هوایی بی‌سابقه و تهاجم زمینی به غزه بود که منجر به:«یکی از مرگبارترین بحران‌های انسانی قرن ۲۱، آوارگی نزدیک به ۲ میلیون نفر، قحطی گسترده و اتهامات جدی نسل‌کشی در دیوان بین‌المللی دادگستری شد.»این جنگ نه تنها غزه، بلکه کرانه باختری و مرزهای لبنان و سوریه را نیز درگیر کرده و منطقه را در آستانه یک جنگ تمام‌عیار منطقه‌ای قرار داده است.

    کرواسی
    کشور

    کرواسی

    Croatia

    تاریخچه نظامی کرواسی کرواسی دارای تاریخچه نظامی طولانی و پیچیده‌ای است که با موقعیت جغرافیایی آن در تقاطع اروپای مرکزی، مدیترانه و بالکان شکل گرفته است. دوره قرون وسطی و اوایل مدرن پس از ورود کروات‌ها به منطقه در قرن هفتم، پادشاهی کرواسی در ۹۲۵ تحت تاج‌گذاری تومیسلاو تأسیس شد. از ۱۱۰۲، کرواسی تحت حاکمیت مجارستان و بعداً هابسبورگ تا سال ۱۹۱۸ قرار گرفت. مرز نظامی (Vojna krajina) که توسط هابسبورگ‌ها در قرن ۱۶ ایجاد شد، منطقه‌ای بافر در برابر امپراتوری عثمانی بود و هویت نظامی کرواسی را شکل داد. جنگ جهانی دوم و رژیم اوستاشا در ۱۹۴۱، نیروهای محور یوگسلاوی را اشغال کردند و دولت مستقل کرواسی (NDH) را تأسیس نمودند. رژیم اوستاشا نسل‌کشی علیه صرب‌ها، یهودیان و رومانی‌ها انجام داد. جنبش پارتیزانی به رهبری تیتو مقاومت مسلحانه را سازماندهی کرد و در ۱۹۴۵ کرواسی را آزاد ساخت. جنگ استقلال کرواسی (۱۹۹۱–۱۹۹۵) پس از اعلام استقلال در ۱۹۹۱، کرواسی با ارتش خلق یوگسلاو (JNA) و نیروهای شبه‌نظامی صرب جنگید. نبردهای کلیدی شامل محاصره ووکوار (۸۷ روز)، محاصره دوبروونیک و عملیات طوفان در ۱۹۹۵ بود که مناطق اشغالی را بازپس گرفت. جنگ با توافق صلح دیتون در ۱۹۹۵ پایان یافت. ۹۲۵: تأسیس پادشاهی کرواسی تحت تومیسلاو ۱۱۰۲–۱۹۱۸: اتحاد شخصی با مجارستان و حکومت هابسبورگ ۱۹۴۱–۱۹۴۵: جنگ جهانی دوم و رژیم اوستاشا ۱۹۹۱–۱۹۹۵: جنگ استقلال کرواسی

    تلفات جنگ‌ها در کرواسی جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۱۹۴۵): حدود ۳۰۰,۰۰۰ کشته شامل صرب‌ها، یهودیان، کروات‌ها و رومانی‌ها. اکثر قربانیان در رژیم اوستاشا و اردوگاه کار اجباری یاسنوواتس کشته شدند. جنگ استقلال کرواسی (۱۹۹۱–۱۹۹۵): حدود ۲۰,۰۰۰ کشته و ۵۰,۰۰۰ زخمی. تا ۳۰۰,۰۰۰ نفر آواره شدند. کشته‌شدگان غیرنظامی: حدود ۷,۰۰۰ غیرنظامی کروات در جنگ استقلال کشته شدند. تخریب اموال: بیش از ۵۰,۰۰۰ ساختمان ویران یا آسیب دیده و خسارت اقتصادی حدود ۳۷ میلیارد دلار.

    7 استان‌ها7 شهرها1 گزارش‌ها
    یمن
    کشور

    یمن

    Yemen

    جنگ یمن: بحرانی انسانی و سیاسی در خاورمیانهجنگ داخلی یمن که از سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شده، به یکی از مرگبارترین و طولانی‌ترین بحران‌های انسانی در جهان معاصر تبدیل شده است. این درگیری که با تصرف صنعا (پایتخت) توسط جنبش انصارالله (حوثی‌ها) شروع شد، به سرعت به یک جنگ نیابتی منطقه‌ای بین عربستان سعودی و ایران تبدیل گردید. ریشه‌های تاریخی (۲۰۱۱-۲۰۱۴)بحران یمن ریشه در بهار عربی سال ۲۰۱۱ دارد. اعتراضات سراسری علیه حکومت ۳۳ ساله علی عبدالله صالح، او را مجبور به کناره‌گیری کرد و قدرت به عبدربه منصور هادی منتقل شد. با این حال، انتقال سیاسی شکننده بود و نهادهای دولتی تضعیف شدند . جنبش حوثی که پیشتر در حال جنگ با دولت بود، از این خلاء قدرت استفاده کرد و با حمایت نیروهای وفادار به صالح، در سپتامبر ۲۰۱۴ کنترل صنعا را به دست گرفت. مداخله نظامی ائتلاف عربی (۲۰۱۵)در مارس ۲۰۱۵، ائتلافی به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی با هدف بازگرداندن دولت مستعفی هادی، عملیات نظامی «طوفان قاطع» را آغاز کرد. این مداخله، درگیری داخلی را به جنگی منطقه‌ای تبدیل و ویرانی‌های گسترده‌ای ایجاد کرد . از همان ابتدا، حملات هوایی زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف قرار داد و بحران عمیق انسانی را رقم زد . پارگی در ائتلاف و ظهور شورای انتقالی جنوب (۲۰۱۷-۲۰۱۹)از سال ۲۰۱۷، ائتلاف عربی دچار شکاف عمیقی شد. امارات متحده عربی از تشکیل شورای انتقالی جنوب به رهبری عیدروس الزبیدی حمایت کرد. این شورا که خواستار استقلال جنوب یمن (دولت پیشین یمن جنوبی) بود، در اوت ۲۰۱۹ شهر عدن را از نیروهای دولت مستعفی تصرف کرد و عملاً جبهه جدیدی را در برابر عربستان سعودی گشود. آتش‌بس سازمان ملل و تلاش‌های صلح (۲۰۲۲-۲۰۲۳)پس از هشت سال جنگ بی‌نتیجه، سازمان ملل متحد در آوریل ۲۰۲۲ یک آتش‌بس دو ماهه را میان طرفین برقرار کرد که چندین بار تمدید شد. بهبود روابط دیپلماتیک بین ایران و عربستان سعودی در مارس ۲۰۲۳ که با میانجی‌گری چین حاصل شد، امیدها برای صلح را افزایش داد و مذاکرات صلحی فراگیر را ممکن ساخت. بحران دریای سرخ و منطقه‌ای شدن جنگ (۲۰۲۳-۲۰۲۵)با شروع جنگ غزه در اکتبر ۲۰۲۳، حوثی‌ها حملات گسترده‌ای به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ و خلیج عدن آغاز کردند و این اقدامات را در حمایت از فلسطینیان اعلام نمودند . این حملات که نقض آشکار حقوق بین‌الملل و جنایت جنگی محسوب می‌شوند، منجر به تشکیل ائتلاف دریایی به رهبری ایالات متحده و حملات تلافی‌جویانه آمریکا و بریتانیا به مواضع حوثی‌ها در ژانویه ۲۰۲۴ گردید. تشدید خشونت‌ها علیه غیرنظامیان (۲۰۲۵)سال ۲۰۲۵ شاهد افزایش چشمگیر تلفات غیرنظامیان بود. بر اساس گزارش‌های سازمان ملل، به طور متوسط روزانه یک کودک در یمن کشته یا زخمی می‌شود که نسبت به سال قبل ۷۰٪ افزایش داشته است . حملات هوایی رژیم صهیونیستی در سپتامبر ۲۰۲۵، جان ده‌ها خبرنگار و غیرنظامی را گرفت. همچنین حملات نیروهای شورای انتقالی جنوب در حضرموت که به آوارگی ۳۵۰۰ خانواده منجر شد، جنایت علیه بشریت توصیف گردیده است . گزارش‌ها حاکی از ارتکاب بیش از ۸۰۰۰ تخلف از سوی حوثی‌ها در استان البیضاء طی یک دهه است . بحران انسانی فاجعه‌بارسازمان ملل اعلام کرده است که از هر دو زن یمنی، یک نفر در معرض خشونت‌های جنسیتی قرار دارد و کمبود خدمات درمانی باعث شده تا مادران باردار با خطرات جانی مواجه شوند . بر اساس گزارش یونیسف، بیش از ۴.۵ میلیون کودک در یمن از تحصیل بازمانده‌اند . اینک یمن به سه منطقه عملاً مجزا تقسیم شده است: شمال تحت کنترل حوثی‌ها، جنوب تحت سلطه شورای انتقالی جنوب (مورد حمایت امارات) و مناطق مرکزی تحت کنترل دولت مستعفی .

    صفحه 1
    5 استان‌ها5 شهرها
    مشاهده جزئیات
    1 استان‌ها1 شهرها1 گزارش‌ها
    مشاهده جزئیات

    آمار تلفات انسانی (۱۹۴۸–۲۰۲۶)جمع کل تخمینی تلفات مستقیم فلسطینیان از زمان نکبه تا کنون بیش از ۱۱۰,۰۰۰ شهید می‌باشد. این آمار شامل حملات و جنگ‌های ادواری، تیراندازی‌های مرزی، عملیات‌های نظامی، بمباران‌ها و پیامدهای غیرمستقیم مانند محرومیت از غذا، آب و درمان می‌باشد. ارقام زیر بر اساس مستندات سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری بین‌المللی و منابع معتبر تاریخی گردآوری شده است. الف) جنگ ۱۹۴۸ (نکبت فلسطین) کل شهدای فلسطین: حدود ۱۵,۰۰۰ نفر (تخمینی)[reference:0][reference:1] مجروحین فلسطین: بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر آوارگان فلسطین: بیش از ۷۵۰,۰۰۰ نفر (بیش از نیمی از جمعیت عرب فلسطین)[reference:2][reference:3] تلفات نظامیان اسرائیلی (یشوو): حدود ۵,۷۰۰ تا ۵,۸۰۰ کشته[reference:4] کشتارهای جمعی (بخشی از فجایع): کشتار دیر یاسین (۹ آوریل ۱۹۴۸) توسط گروه‌های مسلح صهیونیستی: دست‌کم ۱۰۰–۱۲۰ غیرنظامی زن و کودک کشته شدند[reference:5] کشتار الطنطوره (۲۲–۲۳ مه ۱۹۴۸): ده‌ها فلسطینی اعدام شدند کشتار اللد و رمله: صدها غیرنظامی کشته و اخراج شدند تخریب روستاها: بیش از ۵۳۰ روستا و شهر فلسطینی به طور کامل تخریب شد[reference:6][reference:7] ب) جنگ ۱۹۵۶ (جنگ سوئز / عملیات کادش) شهدای فلسطین در نوار غزه: حدود ۳۰۰–۴۰۰ نفر (بیشتر غیرنظامی) کشتار خانیونس (۲۹ اکتبر ۱۹۵۶): ۲۷۵ فلسطینی (عمدتاً غیرنظامی) در اردوگاه آوارگان خانیونس به ضرب گلوله کشته شدند کشتار رفح: ۱۱۱ فلسطینی (از جمله ۴۳ کودک) اعدام شدند مجروحین و بازداشت شدگان: صدها نفر زخمی و هزاران نفر بازداشت شدند ج) جنگ ۱۹۶۷ (جنگ شش‌روزه / النکسة) شهدای فلسطین: بیش از ۵,۰۰۰ نفر (عمده غیرنظامی در بمباران‌ها و عملیات زمینی) مجروحین: حدود ۱۵,۰۰۰–۲۰,۰۰۰ نفر آوارگان جدید (النکسة): حدود ۳۰۰,۰۰۰ فلسطینی دیگر از خانه‌های خود در کرانه باختری و غزه فراری یا اخراج شدند تخریب روستاها و شهرها: صدها محله و روستا با خاک یکسان شد د) انتفاضه اول (۱۹۸۷–۱۹۹۳) شهدای فلسطین: حدود ۱,۲۸۲ تا ۱,۵۵۰ نفر (عمدتاً غیرنظامی، از جمله حدود ۳۰۰–۴۰۰ کودک و نوجوان)[reference:8][reference:9] مجروحین فلسطین: بیش از ۷۰,۰۰۰ تا ۱۳۰,۰۰۰ نفر[reference:10][reference:11] تلفات اسرائیل: حدود ۱۶۰ نفر (شامل ۵۳–۶۰ نظامی و ۱۰۰–۱۱۰ غیرنظامی)[reference:12] بازداشت شدگان فلسطین: بین ۱۰۰,۰۰۰ تا ۲۰۰,۰۰۰ نفر، که از این میان بیش از ۱۸,۰۰۰ نفر ماه‌ها و سال‌ها بدون محاکمه در بازداشت اداری نگهداری شدند[reference:13] تخریب خانه‌ها: ۲,۵۳۴ خانه فلسطینی توسط نیروهای اسرائیلی تخریب شد[reference:14][reference:15] هـ) انتفاضه دوم / انتفاضه الاقصی (۲۰۰۰–۲۰۰۵) شهدای فلسطین: حدود ۳,۳۰۰–۳,۵۰۰ نفر (عمدتاً غیرنظامی، از جمله صدها کودک)[reference:16][reference:17] مجروحین فلسطین: بیش از ۴۰,۰۰۰ نفر تلفات اسرائیل: حدود ۱,۰۰۰–۱,۱۰۰ نفر (عمدتاً غیرنظامی قربانی حملات استشهادی و کمین‌ها)[reference:18][reference:19] ویرانی زیرساخت‌ها: تخریب فرودگاه غزه، بمباران مناطق مسکونی و زیرساخت‌های غیرنظامی، بازسازی بخش‌هایی از اردوگاه جنین پس از محاصره ۱۰ روزه و) جنگ‌های مکرر بر نوار غزه (۲۰۰۸–۲۰۲۳) جنگ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ (سرب گداخته): بیش از ۱,۴۰۰ شهید (عمدتاً غیرنظامی)، بیش از ۵,۰۰۰ مجروح جنگ ۲۰۱۲ (ستون دفاعی): حدود ۱۷۰ شهید (شامل ۳۰ کودک)، ۸۰۰+ مجروح جنگ ۲۰۱۴ (لبه ستیغ): بیش از ۲,۱۰۰ شهید (بیش از ۵۰۰ کودک)، ۱۱,۰۰۰+ مجروح، ۲۰,۰۰۰ خانه تخریب، ۵۰۰,۰۰۰ آواره جنگ ۲۰۲۱ (نگهبان دیوارها): حدود ۲۶۰ شهید (شامل ۶۹ کودک)، ۲,۰۰۰+ مجروح، ۱۰۰,۰۰۰ آواره ز) جنگ غزه (۲۰۲۳–تا کنون) – عملیات طوفان الاقصی و شمشیرهای آهنین شهدای فلسطین در غزه: بیش از ۶۴,۰۰۰ نفر (بر اساس گزارش وزارت بهداشت غزه و تأیید سازمان ملل تا سپتامبر ۲۰۲۵)[reference:20] تخمین‌های بالاتر: برخی منابع مستقل بین ۶۷,۰۰۰ تا ۷۱,۰۰۰ شهید را گزارش کرده‌اند[reference:21] سهم زنان و کودکان از شهدای غزه: بیش از ۷۰٪ از شهدا را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند[reference:22]. بر اساس داده‌های دقیق‌تر: ۱۸,۴۳۰ کودک، ۹,۷۳۵ زن، ۴,۴۲۹ سالمند (تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵)[reference:23] شهدای فلسطین در کرانه باختری (اکتبر ۲۰۲۳–نوامبر ۲۰۲۵): ۹۹۵ نفر که دست‌کم ۲۱۹ نفر از آنها کودک بودند[reference:24] مجروحین فلسطین در غزه: بیش از ۱۶۳,۰۰۰ نفر[reference:25] تلفات اسرائیل: حدود ۱,۶۵۰–۱,۶۶۵ کشته (شامل ۱,۲۰۰+ کشته در حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ که عمدتاً غیرنظامیان بودند، و حدود ۴۵۰–۵۰۰ نظامی در درگیری‌های بعدی)[reference:26] گروگان‌های اسرائیلی: حدود ۲۵۰ نفر در ۷ اکتبر به غزه برده شدند آوارگان داخلی در غزه: بیش از ۱.۹ میلیون نفر (۸۵٪ جمعیت غزه)؛ بسیاری از آنها چندین بار آواره شده‌اند[reference:27] مفقودین زیر آوار: دست‌کم ۸,۰۰۰ نفر مفقود شده‌اند که احتمالاً زیر آوار ساختمان‌های تخریب شده مدفون هستند[reference:28] تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی: بیش از ۷۰٪ ساختمان‌ها در غزه تخریب یا آسیب جدی دیده‌اند. ۹۴٪ بیمارستان‌ها غیرفعال یا تخریب شده‌اند[reference:29] قحطی و بحران گرسنگی (تا سپتامبر ۲۰۲۵): قحطی در استان غزه تأیید شده است. ۱۰۰٪ جمعیت ۱.۹۸ میلیون نفری در استان‌های غزه، دیرالبلح و خان‌یونس با بحران شدید امنیت غذایی روبرو هستند[reference:30] کمک‌رسانی و کشتار در کمین‌گاه‌های غذا: دست‌کم ۲,۲۵۶ نفر از افرادی که برای دریافت کمک‌های غذایی به مراکز توزیع نظامی شده مراجعه کرده‌اند، کشته شده‌اند (تا سپتامبر ۲۰۲۵)[reference:31] نکات مهم و روزآمد آمار شهدا و مجروحین به طور مستمر افزایش می‌یابد. ارقام فوق عمدتاً بر اساس آخرین گزارش‌های قابل استناد سازمان ملل و وزارت بهداشت فلسطین تا بازه زمانی اواخر ۲۰۲۵–اوایل ۲۰۲۶ است. عدم دسترسی به آمار کامل از کرانه باختری و قدس شرقی وجود دارد و بسیاری از تلفات ناشی از محاصره، گرسنگی و کمبود دارو به صورت غیرمستقیم ثبت نمی‌شوند. بخش قابل‌توجهی از تلفات فلسطین مربوط به کودکان، زنان و سالمندان غیرنظامی است که جنبه جنایت جنگی و نسل‌کشی دارد. منابع: گزارش‌های سازمان ملل متحد (OCHA, OHCHR, UNRWA, UN Women)، وزارت بهداشت فلسطین، سازمان‌های عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر، ویکی‌پدیا.

    1 استان‌ها1 شهرها2 گزارش‌ها
    مشاهده جزئیات
    مشاهده جزئیات
    مشاهده جزئیات

    جنگ یمن به یکی از مرگبارترین بحران‌های انسانی جهان معاصر تبدیل شده است. آمار تلفات انسانی این درگیری با گذشت هر سال فاجعه‌بارتر می‌شود. تلفات مستقیم نظامی و غیرنظامیکل تلفات انسانی (۲۰۱۴-۲۰۲۶): بیش از ۴۵۰,۰۰۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند که ترکیبی از حملات مستقیم، قحطی و بیماری‌های ناشی از جنگ بوده است.غیرنظامیان: حدود ۱۸۵,۰۰۰ غیرنظامی مستقیماً در نتیجه درگیری‌ها کشته شده‌اند.تلفات کودکان: سازمان ملل تأیید کرده است که بیش از ۱۳,۵۰۰ کودک در جریان جنگ جان باخته یا مجروح شده‌اند. سال ۲۰۲۵ به طور متوسط روزانه یک کودک در یمن کشته یا زخمی می‌شده است.زنان: حدود ۱۱,۰۰۰ زن در اثر حملات مستقیم یا کمبود امکانات درمانی جان باخته‌اند.رزمندگان: برآورد می‌شود حدود ۲۴۰,۰۰۰ رزمنده از طرفین مختلف درگیری کشته شده‌اند که شامل نیروهای حوثی، نیروهای وفادار به دولت مستعفی، نیروهای ائتلاف عربی و مزدوران خارجی می‌شود. قحطی و گرسنگیسازمان ملل یمن را به عنوان یکی از بدترین بحران‌های غذایی جهان معرفی کرده است. حدود ۲۱.۶ میلیون نفر (بیش از ۶۰ درصد جمعیت) در سال ۲۰۲۵ نیازمند کمک‌های غذایی فوری بوده‌اند.حداقل ۹۵,۰۰۰ نفر بر اثر گرسنگی مستقیم و سوءتغذیه حاد جان خود را از دست داده‌اند که اکثریت آن‌ها کودکان زیر ۵ سال بوده‌اند.سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که یک کودک یمنی هر ۱۰ دقیقه بر اثر بیماری‌های مرتبط با سوءتغذیه جان می‌بازد. بیماری‌ها و فروپاشی سیستم بهداشتیشیوع بیماری‌هایی مانند وبا، دیفتری، سرخک و مالاریا در مناطق مختلف یمن به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده است.بیش از ۲.۵ میلیون مورد مشکوک به وبا از سال ۲۰۱۷ تاکنون ثبت شده است که بیش از ۴,۰۰۰ مورد منجر به مرگ شده‌اند.حدود ۵۰ درصد از مراکز درمانی یمن در اثر حملات هوایی یا کمبود منابع به طور کامل از کار افتاده‌اند. تنها ۴۵ درصد از مراکز درمانی هنوز به طور جزئی فعال هستند.بیش از ۲۰,۰۰۰ نفر بر اثر عدم دسترسی به خدمات درمانی و بیماری‌های قابل پیشگیری جان خود را از دست داده‌اند. آوارگان داخلیجنگ یمن باعث آوارگی بیش از ۴.۶ میلیون نفر در داخل کشور شده است. این آمار معادل حدود ۱۵ درصد از کل جمعیت یمن است.بیش از ۴۰ درصد از آوارگان در اردوگاه‌های موقت زندگی می‌کنند که فاقد امکانات اولیه مانند آب آشامیدنی سالم، برق و سرپناه مناسب هستند.استان‌های تعز، الحدیده، حجه و مأرب بیشترین جمعیت آواره را در خود جای داده‌اند. تأثیر بر زیرساخت‌هابیش از ۶۰ درصد زیرساخت‌های غیرنظامی یمن شامل مدارس، بیمارستان‌ها، جاده‌ها، پل‌ها و تأسیسات آب و برق به طور کامل تخریب شده است.حدود ۴.۵ میلیون کودک از تحصیل بازمانده‌اند و بیش از ۱,۶۰۰ مدرسه در اثر حملات هوایی یا تبدیل به پادگان نظامی تخریب یا بسته شده‌اند.بحران سوخت باعث شده است تا میلیون‌ها نفر به آب آشامیدنی سالم و خدمات اولیه بهداشتی دسترسی نداشته باشند. تلفات نیروهای ائتلاف عربیبر اساس منابع مختلف، نیروهای ائتلاف به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی حدود ۵,۵۰۰ کشته در یمن داشته‌اند.نیروهای سودانی که بخش بزرگی از نیروهای زمینی ائتلاف را تشکیل می‌دادند، حدود ۴,۰۰۰ کشته داده‌اند.امارات متحده عربی نیز حدود ۵۰۰ کشته از نیروهای خود را گزارش کرده است. گزارش‌های بین‌المللیگروه موسوم به «کارشناسان برجسته سازمان ملل در امور یمن» در گزارش پایانی خود در اکتبر ۲۰۲۴ اعلام کرد که شواهد قابل توجهی مبنی بر ارتکاب جنایات جنگی توسط همه طرف‌های درگیر وجود دارد.سازمان دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل هر دو طرف درگیری را به حملات غیرقانونی، هدف قرار دادن غیرنظامیان و استفاده از سلاح‌های ممنوعه بین‌المللی متهم کرده‌اند.برآورد می‌شود که هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم جنگ یمن برای اقتصاد منطقه و جهان بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار بوده است. توجه: آمارهای ارائه شده ترکیبی از گزارش‌های سازمان ملل، یونیسف، سازمان جهانی بهداشت، پروژه داده‌های مکان و رویدادهای درگیری مسلحانه (ACLED) و سایر منابع معتبر بین‌المللی است و ممکن است با توجه به دسترسی به مناطق مختلف و گزارش‌های جدید به‌روزرسانی شود.

    1 استان‌ها1 شهرها1 گزارش‌ها
    مشاهده جزئیات