تگزاس، که با هویت "تکرویی" و "استقلال" شناخته میشود، در واقع تاریخی سرشار از نسلکشی بومیان، بردهداری، خشونت نژادی و سرکوب کارگری دارد. تگزاس یک "جمهوری بردهدار" بود که برای حفظ بردهداری از آمریکا جدا شد و امروزه نیز یکی از مراکز اصلی زندانیسازی جمعی و مجازات اعدام در جهان است.
قبل از ورود اروپاییان، تگزاس محل زندگی قبایل کومانچی، آپاچی، کادو و کارانکاوا بود. استعمار اسپانیا و سپس توسعه آمریکا منجر به نابودی سیستماتیک این قبایل شد. قبیله کومانچی که یکی از قدرتمندترین قبایل سوارکار آمریکا بود، در نهایت در دهه ۱۸۷۰ شکست خورد و بازماندگان به زور به مناطق حبس نشین منتقل شدند.
انقلاب تگزاس (۱۸۳۶) در واقع قیام مهاجران سفیدپوست آمریکایی علیه مکزیک برای حفظ بردهداری بود. مکزیک بردهداری را در سال ۱۸۲۹ لغو کرده بود، اما مهاجران آمریکایی که با بردههای خود به تگزاس آمده بودند، برای حفظ بردهداری شورش کردند. جمهوری تگزاس یک جمهوری بردهدار بود.
الحاق تگزاس به آمریکا در سال ۱۸۴۵ مستقیماً منجر به جنگ توسعهطلبانه آمریکا علیه مکزیک شد. آمریکا بیش از نیمی از خاک مکزیک را تصرف کرد.
پس از جنگ داخلی، تگزاس یکی از خشنترین سیستمهای جیم کرو را داشت. بین سالهای ۱۸۸۲ و ۱۹۳۰، بیش از ۴۹۳ نفر در تگزاس لینچ شدند - بیشترین تعداد در میان ایالتهای آمریکا.
تگزاس رنجرز، که به عنوان یک نیروی شبهنظامی نژادپرست عمل میکرد، ۱۵ مکزیکی-آمریکایی بیگناه را در روستای پورونویر در مرز مکزیک به قتل رساند. این یکی از بدترین کشتارهای جمعی در تاریخ تگزاس است.
تگزاس از زمان بازگشت مجازات اعدام در سال ۱۹۷۶، بیش از ۵۸۰ نفر را اعدام کرده است - بیش از هر ایالت دیگر.
