بیروت، پایتخت لبنان، به دلیل موقعیت استراتژیک مدیترانهای و ترکیب فرقهای متنوع خود، برای قرنها کانون درگیری بوده است. این شهر دورههای فنیقی، رومی، بیزانسی، عربی، صلیبی، مملوکی و عثمانی را تجربه کرده است.
در دوران حکومت عثمانی از سال ۱۵۱۶، بیروت شاهد ناآرامیهای دورهای از جمله جنگ داخلی جبل لبنان در سال ۱۸۶۰ بود. در طول جنگ جهانی اول، محاصره عثمانی باعث قحطی گستردهای شد که حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را کشت. دوره قیمومت فرانسه شاهد قیامهای ناسیونالیستی علیه حکومت استعماری بود.
جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ حدود ۱۰۰٬۰۰۰ پناهنده فلسطینی به لبنان آورد که بسیاری در اردوگاههای بیروت ساکن شدند. این تغییر جمعیتی تعادل فرقهای شهر را تغییر داد.
مخربترین درگیری در تاریخ مدرن بیروت، ۱۵ سال به طول انجامید و حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر را کشت. شهر در امتداد خط سبز تقسیم شد. کشتار تل الزعتر در سال ۱۹۷۶ منجر به کشته شدن ۱٬۵۰۰ تا ۳٬۰۰۰ غیرنظامی فلسطینی شد.
اسرائیل در مارس ۱۹۷۸ و ژوئن ۱۹۸۲ به لبنان حمله کرد. بیروت تحت محاصره دو ماهه قرار گرفت و حدود ۱۸٬۰۰۰ نفر کشته شدند. در سپتامبر ۱۹۸۲، کشتار صبرا و شتیلا رخ داد.
پس از توافق طائف، نیروهای سوری به مدت ۱۵ سال بیروت را اشغال کردند. انقلاب سدر در سال ۲۰۰۵ به خروج نیروهای سوری انجامید.
جنگ ۳۴ روزه بین حزبالله و اسرائیل در سال ۲۰۰۶ حومه جنوبی بیروت را ویران کرد. انفجار بندر بیروت در ۲۰۲۰ حداقل ۲۱۸ نفر را کشت.
