استان اوسیهچکو-بارانjska در شرق کرواسی، یک چهارراه استراتژیک درگیری برای قرنها بوده است. موقعیت آن در دشت پانونی آن را به دروازهای برای تهاجمات از شرق و شمال تبدیل کرد. این منطقه شاهد جنگهای ویرانگری از فتح عثمانی تا جنگ جهانی دوم و جنگ استقلال کرواسی بوده است.
امپراتوری عثمانی اوسیهک را در سال ۱۵۲۶ پس از نبرد موهاچ فتح کرد. این شهر به مرکز اداری عثمانی تبدیل شد. عثمانیها پل معروف قایقها را بر روی رودخانه دراوا و ساوا ساختند. جنگ بزرگ ترکیه (۱۶۸۳-۱۶۹۹) منجر به بازپسگیری هابسبورگ شد. معاهده کارلویتس در سال ۱۶۹۹ کنترل هابسبورگ بر اسلاونیا را تأیید کرد.
پس از اخراج عثمانیها، سلطنت هابسبورگ مرز نظامی اسلاونی را در منطقه تأسیس کرد. ارگ توردا در اوسیهک بین سالهای ۱۷۱۲ تا ۱۷۲۱ ساخته شد. اداره نظامی تا سال ۱۸۷۳ بر منطقه مسلط بود.
در طول جنگ جهانی اول، منطقه اوسیهک هزاران سرباز به ارتش اتریش-مجارستان فرستاد. این جنگ باعث مشکلات شدید اقتصادی شد. این منطقه بخشی از پادشاهی یوگسلاوی شد.
در طول جنگ جهانی دوم، منطقه اوسیهک به دولت مستقل کرواسی الحاق شد. رژیم اوستاشا جمعیت صرب، یهودی و روما را هدف قرار داد. حدود ۳۵۰۰ یهودی به آشویتس تبعید شدند. پارتیزانها اوسیهک را در آوریل ۱۹۴۵ آزاد کردند.
پس از جنگ، اوسیهک به مرکز صنعتی مهمی تبدیل شد. با این حال، ظهور ناسیونالیسم در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اعلام استقلال کرواسی در سال ۱۹۹۱ منجر به جنگ استقلال کرواسی شد.
محاصره اوسیهک از اوت ۱۹۹۱ تا ژوئن ۱۹۹۲ طول کشید. نیروهای ارتش خلق یوگسلاوی شهر را محاصره کردند. گلولهباران روزانه بیش از ۸۰٪ ساختمانها را تخریب کرد. آزادی منطقه اطراف در عملیات فلش (۱۹۹۵) رخ داد.
