پیش از شهرکنشینی اروپاییان، سرزمین آرلینگتون کنونی قلمرو کنفدراسیون پوهاتان بود. مردم ناکوتچتانک و پاتاوومک در منطقه رودخانه پوتوماک سکونت داشتند.
مستعمره ویرجینیا که در ۱۶۰۷ تأسیس شد، به سرعت گسترش یافت و سرزمینهای بومی را تصرف کرد. منطقه آرلینگتون بخشی از یک اعطای زمین ۵۰۰۰ هکتاری بود.
در طول انقلاب آمریکا (۱۷۷۵-۱۷۸۳)، سرزمین آرلینگتون متعلق به خانواده کاستیس بود. این زمین توسط افراد سیاهپوست بردهشده کشت میشد.
در طول جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱-۱۸۶۵)، آرلینگتون نقش استراتژیک حیاتی در دفاع از واشینگتن داشت. خانه کاستیس-لی تصرف شد و محل گورستان ملی آرلینگتون شد.
هویت آرلینگتون به عنوان مرکز قدرت نظامی آمریکا در قرن بیستم به شدت تشدید شد. پنتاگون در ۱۹۴۱-۱۹۴۳ ساخته شد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پنتاگون مورد حمله قرار گرفت.