ویرجینیا بیچ

تاریخ جنگ‌ها و درگیری‌ها در ویرجینیا بیچ

ویرجینیا بیچ، بزرگترین شهر ویرجینیا، سابقه طولانی درگیری نظامی دارد. موقعیت استراتژیک آن در ساحل اقیانوس اطلس و نزدیکی به خلیج چساپیک آن را به یک مکان نظامی مهم تبدیل کرده است.

دوران استعمار و انقلاب آمریکا

منطقه ویرجینیا بیچ امروزی در قرن ۱۷ توسط انگلیسی‌ها مستعمره شد. در طول انقلاب آمریکا، این منطقه شاهد درگیری‌های دریایی بود. نبرد گریت بریج (Battle of Great Bridge) در دسامبر ۱۷۷۵ در نزدیکی این منطقه رخ داد — یک پیروزی مهم برای میهن‌پرستان.

جنگ ۱۸۱۲

در طول جنگ ۱۸۱۲، نیروی دریایی بریتانیا به سواحل ویرجینیا حمله کرد. بندر نورفولک و همپتون در نزدیکی ویرجینیا بیچ هدف حملات بریتانیا قرار گرفتند. بریتانیایی‌ها شهر همپتون را به آتش کشیدند و منطقه را غارت کردند.

جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵)

در آغاز جنگ داخلی، نیروهای اتحادیه فورت مونرو (Fort Monroe) را در نزدیکی ویرجینیا بیچ به عنوان یک پایگاه استراتژیک حفظ کردند. فورت مونرو به یک پایگاه مهم برای عملیات‌های اتحادیه تبدیل شد و به 'ژبل روکان' (Gibraltar of the Chesapeake) معروف بود. این قلعه هرگز به دست کنفدراسیون نیفتاد و به عنوان پناهگاهی برای بردگان فراری عمل کرد. اولین نبرد آهنین‌ها — USS Monitor و CSS Virginia (Merrimack) — در نزدیکی این منطقه در همپتون رودز در مارس ۱۸۶۲ رخ داد.

پایگاه دریایی نورفولک

در قرن ۲۰، ویرجینیا بیچ به مرکز بزرگترین پایگاه دریایی جهان — پایگاه دریایی نورفولک — تبدیل شد. این پایگاه نقش مرکزی در جنگ جهانی دوم، جنگ سرد، جنگ ویتنام، جنگ خلیج فارس و جنگ‌های عراق و افغانستان داشت. هزاران سرباز از این پایگاه به جنگ‌های امپریالیستی آمریکا اعزام شدند.