ریچموند، پایتخت ویرجینیا، یکی از مهمترین شهرهای تاریخ آمریکا از نظر درگیریهای نظامی و نژادی است. از بازار برده تا پایتخت کنفدراسیون و اعتراضات امروز، ریچموند شهری است که روی خشونت و نابرابری ساخته شده است.
ریچموند دومین بازار بزرگ برده در آمریکا بود. خیابانهای ریچموند محل حراج انسانها بود. زندانهای برده در سراسر شهر پراکنده بودند. بین ۱۸۳۰ و ۱۸۶۰، بیش از ۳۵۰,۰۰۰ برده از ویرجینیا به ایالتهای جنوبی عمیق فروخته شدند — بیشتر از طریق ریچموند. این شهر بر اساس استخراج ارزش از بدن انسانهای برده ساخته شد.
پس از جدایی ویرجینیا در آوریل ۱۸۶۱، ریچموند پایتخت کنفدراسیون شد. این شهر مقر دولت کنفدراسیون به رهبری جفرسون دیویس و مرکز فرماندهی نظامی به رهبری ژنرال رابرت ای. لی بود. ریچموند هدف اصلی ارتش اتحادیه در طول جنگ بود. چندین کمپین بزرگ برای تصرف ریچموند شکست خوردند — شبهجزیره، فردریکزبرگ، چنسلورزویل.
در ۲ آوریل ۱۸۶۵، ژنرال لی به جفرسون دیویس دستور تخلیه ریچموند را داد. ارتش کنفدراسیون قبل از خروج، انبارهای تنباکو و پنبه را آتش زد تا از دست اتحادیه حفظ نشود. آتش به سرعت به مرکز تجاری شهر سرایت کرد. بیش از ۵۰ بلوک از شهر سوخت. دود تا کیلومترها قابل مشاهده بود. نیروهای اتحادیه به رهبری ژنرال گادفری وایتزل وارد شهر در حال سوختن شدند و به اطفاء حریق کمک کردند.
پس از بازسازی، ریچموند مرکز 'مقاومت عظیم' علیه تبعیضزدایی مدارس شد. در دهه ۱۹۵۰، سیاستمداران ویرجینیا به رهبری سناتور هری برد — که 'بومبوم' برد نامیده میشد — مبارزه برای حفظ تفکیک نژادی را رهبری کردند. مدارس در شهرستان پرینس ادوارد به مدت پنج سال تعطیل شدند.
پس از قتل جورج فلوید در می ۲۰۲۰، ریچموند صحنه اعتراضات گسترده شد. خیابان مانومنت (Monument Avenue) که مملو از مجسمههای رهبران کنفدراسیون بود، به مرکز اعتراضات تبدیل شد. معترضان مجسمه جفرسون دیویس را سرنگون کردند. مجسمه رابرت ای. لی با گرافیتی و نورپردازی پوشانده شد. تا پایان سال ۲۰۲۰، تمام مجسمههای کنفدراسیون از خیابان مانومنت حذف شدند.