واشنگتن دیسی، پایتخت امپراتوری آمریکا، مرکز تصمیمگیری برای جنگها و درگیریهای بیشمار در سراسر جهان بوده است. از جنگ ۱۸۱۲ تا جنگ ویتنام و جنگ با ترور، دیسی شهری است که روی خشونت و قدرت ساخته شده است.
در ۲۴ اوت ۱۸۱۴، در طول جنگ ۱۸۱۲، نیروهای بریتانیایی به واشنگتن حمله کردند و بسیاری از ساختمانهای دولتی را به آتش کشیدند. کاخ سفید، ساختمان کنگره (که هنوز گنبد نداشت) و وزارت خزانهداری سوزانده شدند. این تنها باری بود که یک قدرت خارجی پایتخت آمریکا را تصرف و ویران کرد. اولین بانوی دولت، دولی مدیسون، قبل از فرار، پرتره جرج واشنگتن را نجات داد.
در طول جنگ داخلی، واشنگتن به یک اردوگاه نظامی بزرگ تبدیل شد. هزاران سرباز در خیابانها و پارکها اردو زدند. بیمارستانها در سراسر شهر برای مجروحان جنگ برپا شد. حلقهای از قلعهها — بیش از ۶۰ قلعه — برای دفاع از پایتخت در برابر ارتش کنفدراسیون ساخته شد. در سال ۱۸۶۴، ژنرال کنفدراسیون جوبال ارلی به حومه واشنگتن رسید اما نتوانست شهر را تصرف کند. پرزیدنت لینکلن شخصاً به خط مقدم رفت و تحت تیراندازی قرار گرفت.
دیسی مرکز فرماندهی نظامی آمریکا در هر دو جنگ جهانی بود. پنتاگون در سال ۱۹۴۳ در آرلینگتون ساخته شد. از اتاقهای عملیات در دیسی، تهاجم به نرماندی، بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، و جنگ در اقیانوس آرام هدایت شدند.
از جنگ کره تا بحران موشکی کوبا، ویتنام، عراق و افغانستان، تصمیمات جنگ از واشنگتن گرفته میشد. پنتاگون مرکز برنامهریزی نظامی جهان بود. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پرواز ۷۷ به پنتاگون برخورد کرد و ۱۸۴ نفر را کشت. این حمله به 'جنگ با ترور' جهانی منجر شد.