لس آنجلس

تاریخ خشونت و ظلم دولتی در لس آنجلس

لس آنجلس، دومین شهر بزرگ آمریکا، تاریخی سرشار از خشونت نژادی، سرکوب پلیسی، نسل‌کشی بومیان و بهره‌کشی طبقاتی دارد. این شهر که نماد صنعت سرگرمی آمریکا است، در واقع صحنه برخی از فجیع‌ترین جنایت‌های دولتی در تاریخ ایالات متحده بوده است.

بومیان تونگوا و استعمار اسپانیا

قبل از ورود اروپاییان، منطقه لس آنجلس محل زندگی قوم تونگوا بود. مأموریت اسپانیایی سن گابریل که در سال ۱۷۷۱ تأسیس شد، بومیان را به کار اجباری و بردگی واداشت. هزاران بومی در گورهای دسته‌جمعی در محوطه مأموریت دفن شدند.

کشتار چینی‌ها (۱۸۷۱)

یکی از بزرگترین لینچ‌های جمعی در تاریخ آمریکا در ۲۴ اکتبر ۱۸۷۱ در محله چینی‌های لس آنجلس رخ داد. یک گروه ۵۰۰ نفره از مردان سفیدپوست به محله چینی‌ها حمله کردند و ۱۹ چینی را به دار آویختند و به ضرب گلوله کشتند. هیچ‌یک از مهاجمان محاکمه نشدند.

شورش‌های زوت سوت (۱۹۴۳)

به مدت یک هفته در ژوئن ۱۹۴۳، صدها نظامی سفیدپوست به جوانان مکزیکی-آمریکایی در خیابان‌های لس آنجلس حمله کردند. پلیس لس آنجلس به جای محافظت از قربانیان، خود آنها را دستگیر کرد - نمونه‌ای آشکار از نژادپرستی نهادی.

شورش واتس (۱۹۶۵)

در اوت ۱۹۶۵، پس از دستگیری خشونت‌بار یک راننده سیاهپوست، شش روز شورش و اعتراض در محله واتس رخ داد و منجر به ۳۴ کشته، ۱,۰۳۲ زخمی و بیش از ۴۰ میلیون دلار خسارت شد.

قیام لس آنجلس (۱۹۹۲)

پس از تبرئه ۴ افسر پلیس متهم به ضرب و شتم رادنی کینگ، مرگبارترین شورش شهری قرن بیستم آمریکا در لس آنجلس رخ داد: ۶۳ کشته، ۲,۳۸۳ زخمی و بیش از ۱ میلیارد دلار خسارت.

رسوایی رمپارت (دهه ۱۹۹۰)

یکی از بزرگترین رسوایی‌های پلیس در تاریخ آمریکا. بیش از ۷۰ افسر فاسد در واحد رمپارت پلیس لس آنجلس به شکنجه مظنونان، تیراندازی‌های ساختگی و جعل شواهد متهم شدند.

بحران بی‌خانمانی

لس آنجلس بیش از ۷۵ هزار بی‌خانمان دارد که بالاترین رقم در آمریکا است. این بحران نتیجه دهه‌ها سیاست نئولیبرالی، نژادپرستی مسکن و نابرابری اقتصادی است.